مادران پارک لاله ایران

ما، گروهی از قربانیان نهادهای نظامی، امنیتی یا انتظامی جمهوری اسلامی ایران، سال‌هاست که مبارزه‌مان با این حکومت با افشای جنایات و سرکوب‌ها، تلاش برای شناسایی عاملان و آمران آن‌ها و پیگیری برای پاسخ‌گوکردن جنایتکاران و ناقضان حقوق بشر، در یک کلام، با دادخواهی گره خورده است.

ما بر این باوریم که دادخواهی یکی از ستون‌های بنیادین تحقق دموکراسی در ایران است. بر اساس موازین حقوق بین‌الملل و اصول پذیرفته‌شده‌ی عدالت انتقالی، دادخواهی حق مسلم قربانیان برای دسترسی به تمام حقیقت، تحقق عدالت از طریق دادگاه‌های منصفانه و بهره‌مندی از سازوکارهای جبرانی را تضمین می‌کند. همچنین، دادخواهی باید شامل فرآیندهایی باشد که اطمینان دهد ساختارهای سرکوب و نقض حقوق بشر برچیده خواهد شد و جنایات گذشته تکرار نخواهد شد.

در ماه‌های اخیر، روندی رو به رشد و نگران‌کننده در میان بخشی از اپوزیسیون خارج از کشور شکل گرفته که تحت عنوان «ریزش»، عملاً به اعطای مصونیت به عاملان و آمران جنایت و نیز همکاران و تقویت‌کنندگان نهادهای سرکوب می‌انجامد. مدافعان این رویکرد از اعضای این نهادها می‌خواهند بدون آن‌که حداقل نقش خود در نقض حقوق بشر یا اطلاعات‌شان درباره‌ی ساختارهای جنایت و سرکوب را بیان کنند و بدون طی هیچ‌گونه فرآیند پاسخ‌گویی، صرفاً با اعلام مخالفت با جمهوری اسلامی، یا به صفوف اپوزیسیون در خارج از کشور بپیوندند و یا به آن دسته از این افراد که در ایران هستند و می‌مانند، توصیه شده است در سمت‌های خود باقی بمانند تا «زمان مناسب» فرا برسد؛ امری که به معنای استمرار فعالیت‌هایی است که بسته به جایگاه و نقش‌شان، موجب تقویت نهادهای سرکوب و تداوم جنایت می‌شود.

ما بر این باوریم که چنین روندی، حقوق بنیادین و غیرقابل مذاکره‌ی قربانیان را نقض کرده و این نهادها، از جمله سپاه پاسداران که در برخی کشورها به عنوان یک سازمان تروریستی شناخته شده است را در عرصه‌ی بین‌المللی سفیدشویی می‌کنند.

ما ضمن پافشاری بر حقوق خود برای دانستن حقیقت، دستیابی به عدالت و بهره‌مندی از فرآیندهای جبرانی، مخالفت قاطع خود را با این روند اعلام می‌کنیم. ما از همگان می‌خواهیم با انجام اقداماتی عملی، به‌طور جدی و مصرانه از تمام سازوکارهای ممکن بهره گیرند تا بتوانیم نه‌تنها اعضای نهادهای سرکوب و جنایت، بلکه تمامی افرادی را که تحت عنوان «ریزش» در تقویت جایگاه بین‌المللی ارگان‌های سرکوب، به‌ویژه سپاه پاسداران، نقش‌آفرینی می‌کنند، پاسخ‌گو کنیم.

اسامی و امضاهای اولیه (به ترتیب حروف الفبا):

۱.     آرش آذرخش — فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲.     ادریس عبدی — فیلمساز، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳.     ارسلان یاراحمدی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۴.     اسماعیل عبدی — زندانی سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت مدنی

۵.     الن رادین- کنشگر جامعه ال‌جی‌بی‌تی+، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۶.     انور میرستاری — دبیر ریاضیات اخراجی و پناهنده سیاسی به دلیل عقاید سیاسی و فلسفی

۷.     بنیامین فرنام- فیلم‌ساز و نویسنده، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۸.     بهروز اسدی — فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۹.     بهروز خسروی — فعال سیاسی چپ

۱۰.  بهنام دارایی‌زاده وکیل تبعیدی، روزنامه‌نگار و پژوهشگر حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۱۱.  پرویز جباری — کنشگر و فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۱۲.  پرویز لاشاری- فعال سیاسی بلوچ، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۱۳.   پریسا پوینده — فعال دادخواهی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۱۴.  پریناز پرتو- فعال سیاسی در حوزه زنان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۱۵.   توبا کمانگر- فعال سیاسی، زندانی سیاسی سابق و خانواده جانباخته

۱۶.   تیمور الیاسی — مدیر جمعیت حقوق بشر کردستان، ژنا، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۱۷.  جمیله ندایی- فیلم ساز، مبارز جنبش زنان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۱۸.  حسن داعی — فعال سیاسی و پژوهشگر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۱۹.  حسن گلزاری — زندانی دهه شصت، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۲۰.   خلیل عبیات- فعال حقوق جامعه ال‌جی‌بی‌تی+، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۲۱.  دیاکو مرادی- روزنامەنگار و فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲۲.  دیان احمدیان — فعال اتحادیه کارگری و مشاور خانواده، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲۳.  رحمان ساکی- زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر و دادخواه، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۲۴.  رضا آزموده — دادخواه و فعال سیاسی، خانواده جانباخته و تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲۵.  رضا اکوانیان — روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر، زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲۶.  رضا حاجی‌حسینی — روزنامه‌نگار، تبعیدی به‌دلیل فعالیت اجتماعی و مدنی

۲۷.  رضا رشیدی — فعال کارگری، زندانی سیاسی سابق و تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۲۸.  رها آجودانی — فعال حقوق بشر کوییر، زندانی سیاسی سابق

۲۹.  ژیلا عمرانی — کنشگر سیاسی و فعال حقوق بشر

۳۰.  ژیلا مستاجر — فعال حقوق بشر، تبعیدی بە دلیل فعالیت سیاسی

۳۱.  ستاره سهیلی- هنرمند، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳۲.  سحر بهار — فعال سیاسی چپ، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳۳.  سلماز آزاد — کنشگر حوزه ال‌جی‌بی‌تی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۳۴.  سهراب رحمتی — وکیل و یکی از قربانیان ماشین ترور ج.ا.ایران(ترور نافرجام)، زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳۵.  سوسن رخش — جامعه شناس و پژوهشگر حوزه زنان و جنبشهای مدنی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۳۶.   سیروس ملکوتی — آهنگساز و موسیقیدان /ژورنالیست، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳۷.  سیمین اصفهانی — فعال سیاسی و‌جنبش زنان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۳۸.  سیمین صبری — فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۳۹.  شادی امین — نویسنده و پژوهشگر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۴۰.  شادی صدر — حقوقدان، تبعیدی به دلیل فعالیت مدنی

۴۱.  شهرزاد ارشدی — عکاس و هنرمند، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۴۲.  شهناز مرتب- از خانواده‌های دادخواه پرواز اوکراین، فعال سیاسی

۴۳.  شوکت محمدی — زندانی دهه شصت، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۴۴.  شیرزاد صالحیان- روزنامە نگار، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۴۵.  شیما مهرانی- پژوهشگر حقوق بشر

۴۶.  شیوا محبوبی- فعال حقوق زنان و آزادی زندانیان سیاسی، زندانی سیاسی سابق

۴۷.  صنم دولتشاهی — روزنامه‌نگار، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۴۸.  طوبی مولودی — زندانی سیاسی سابق، خانواده جان باخته

۴۹.  عباس بختیاری — خانواده جان باخته، زندانی سیاسی و تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۵۰.  عبداللّه عارف — فعال حقوق بشر حوزه بلوچستان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۵۱.  عبه سید مرادی — فعال سیاسی چپ و خانواده جانباخته

۵۲.  عزیز ماملی- حقوقدان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۵۳.  علی ( اسفندیار) جاوید، فعال سیاسی- چپ جمهوریخواه، زندانی زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۵۴.  علی کامرانی — ترانه سرا، بازیگر، کنشگر سیاسی_ اجتماعی

۵۵.  عیسی بازیار — نویسنده وفعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۵۶.  فاضل موسوی — فعال سیاسی، خانواده جانباخته

۵۷.  فاطمه پیشدادیان- خانواده جانباختگان دهه شصت

۵۸.  فاطمه رضائی- تبعیدی به علت فعالیت سیاسی

۵۹.  فردوس دینی — فعال حقوق زنان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۶۰.  فرناز داوری — کنشگر جامعه ال‌جی‌بی‌تی،+ تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۱.  فرهاد مجیدزاده- فعال سیاسی در حوزه اقلیت های اتنیکی و جنسیتی و زندانی سیاسی سابق

۶۲.  فریبا برهان زهی — فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۳.  فریبا بلوچ — فعال سیاسی در حوزه اقلیت های اتنیکی و جنسیتی

۶۴.  فریبا راد- فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۵.  فریبا محمدی- فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۶.  فریبرز پویا — فعال سیاسی و محقق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۷.  فریده رضوی — گرافیست و نقاش، مبارز جنبش زنان، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۶۸.  کاظم مجدم- فعال سیاسی، زندانی سیاسی سابق

۶۹.  کامبیز غفوری — روزنامه نگار، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۷۰.  کاوە آهنگری — فعال سیاسی در تبعید و خانواده جانباخته

۷۱.  کیوان رسولی- فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۷۲.  لادن بازرگان — زندانی سیاسی سابق و از خانواده ی جان باختگان

۷۳.   لیلا طریقی — حقوقدان و خانواده‌ی جان‌باخته

۷۴.  محمد آسنگران — فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعال سیاسی

۷۵.  محمد امین نعامی — فعال سیاسی، زندانی سیاسی سابق، خانواده جانباخته و آسیب‌دیده در اعتراضات

۷۶.  محمد محمدی — روزنامه نگار تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۷۷.  محمد هشی — زندانی سیاسی دهه شصت، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۷۸.  محمدرضا آشوغ — فرار از جوخه اعدام ۱۳۶۷ دزفول، دادخواه، شاکی، شاهد، زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی

۷۹.  مریم‌ نمازی- فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۸۰.  مصطفی کمالی- فعال کارگری، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۸۱.  ملک قادری- فعال سیاسی- حزب مردم بلوچستان

۸۲.  ملیحه حیاتی — فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۸۳.   ملیکا زر — کنشگر حقوق ال‌جی‌بی‌تی+ و فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۸۴.   منصور زند — فعال سیاسی چپ، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۸۵.  مهدی مجتهدپور- فعال سیاسی، زندانی سیاسی سابق، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۸۶.  مهرداد آهنگر — فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۸۷.  مهین شکرالەپور — فعال سیاسی و زنان، زندانی سیاسی سابق، خانوادەی جان باختە و تبعیدی

۸۸.  مهین فرحبخش — خانواده جانباخته، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۸۹.  مینا احدی — فعال سیاسی ، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی

۹۰.  مینا خانی — فعال حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۹۱.  مینو همیلی- زندانی سیاسی سابق، فعال سیاسی و تبعیدی

۹۲. میهن جزنی، فعال سیاسی، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۹۳.   نسرین نکوبخت- زندانی سیاسی سابق و تبعیدی

۹۴.  نظام مولودی — خانواده اعدامی و فعال سیاسی

۹۵.  نعیمه دوستدار — روزنامه نگار، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۹۶.  نگین شیرآقایی — فعال حوزه دموکراسی و حقوق بشر، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

۹۶.  نیک آهنگ کوثر- فعال حوزه آزادی بیان و محیط زیست

۹۸.  ویکتوریا آزاد-  فعال و تحلیلگر سیاسی، خانواده جانباخته، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/مدنی

۹۹.  هما مرادی — تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی، فمینیست/چپ مستقل

۱۰۰.  الهه صدر- کنشگر کوئیرفمینیست، تبعیدی به دلیل فعالیتهای سیاسی

۱۰۱.  هیمن سیدی- کنشگر سیاسی، تبعیدی بە دلیل فعالیت سیاسی

۱۰۲.  یاسین اهوازی — فعال سیاسی عرب، تبعیدی به دلیل فعالیت سیاسی/ مدنی

آیا مایلید به امضا کنندگان این بیانیه بپیوندید؟

کلیک کنید

دو رای تاریخی دادگاه در پرونده علیه پرویز ثابتی، مقام سابق ساواک، گامی مهم به سوی عدالت برای جان‌به‌دربردگان شکنجه

اخبار روز: دادگاه فدرال آمریکا در فلوریدا دو رأی تاریخی در پرونده شکایت سه زندانی سیاسی سابق علیه پرویز ثابتی، مقام ارشد پیشین ساواک، صادر کرد که آن را پیروزی مهمی برای جان‌به‌دربردگان شکنجه و گامی تعیین‌کننده در مسیر عدالت دانسته‌اند. این آرا ضمن به رسمیت شناختن اسناد و شواهد متعدد درباره نقش مستقیم و آگاهانه ثابتی در هدایت و تسهیل شکنجه‌های سازمان‌یافته ساواک، درخواست او برای رد پرونده به بهانه مرور زمان را نپذیرفت و تهدیدها و اقدامات تلافی‌جویانه علیه شاکیان و وکلایشان را از عوامل مؤثر در تصمیم‌گیری اعلام کرد. به گفته گروه «همگرایی ایرانیان برای عدالت و پاسخگویی» (ICJA)، این تصمیم‌ها پیام روشنی دارد: مرتکبان نقض فاحش حقوق بشر، فارغ از گذشت زمان و موقعیت سیاسی، نمی‌توانند از پاسخگویی بگریزند.

گروه «همگرایی ایرانیان برای عدالت و پاسخگویی» (ICJA) از صدور دو رای مهم دادگاه فدرال آمریکا در ناحیه میانی فلوریدا در پرونده تاریخی علیه پرویز ثابتی، مقام سابق ساواک، استقبال می‌کند. این دو رای، پیروزی بزرگی برای جان‌به‌دربردگان و گامی تعیین‌کننده در مسیر عدالت و پاسخگویی محسوب می‌شود. این آرا همچنین روشن می‌سازند که الگوی تهدید علیه شاکیان و وکلای آنان از زمان طرح شکایت، در پرونده دادگاه ثبت شده و در تصمیم‌گیری‌های آن موثر بوده است.

در نخستین رای ۱۷ صفحه‌ای که سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۴ – ۱۲ اوت ۲۰۲۵ صادر شد، دادگاه بر اساس «قانون حمایت از قربانیان شکنجه» (TVPA)، درخواست ثابتی و وکلایش برای رد مهم‌ترین ادعای شاکیان را نپذیرفت و اعلام کرد «ادعاهای شاکیان، که منابع قابل اعتماد متعددی برای پشتیبانی از آن ارائه داده‌اند ، به‌وضوح برای طرح مسئولیت [پرویز ثابتی] از نوع معاونت و همکاری کفایت دارند». به این ترتیب، دادگاه اسناد تاریخی مفصل پشتیبان ادعاهای شاکیان مبنی بر این‌که ثابتی از جمله با «هدایت اقدامات ماموران ساواک در اداره سوم و کمیته مشترک ضد خرابکاری»، «کمک عمده و آگاهانه‌ای» به شکنجه‌گران ارائه کرده است، به رسمیت شناخت.

دادگاه همچنین تشخیص داد شاکیان «دعوای خود را به نحو کافی اقامه کرده‌اند» تا نشان دهند ثابتی در توطئه‌ای مشارکت داشته که در برگیرنده  توافقی میان او و کسانی که شاکیان نام آن‌ها را به عنوان شکنجه‌گر ذکر کرده‌اند  برای «به‌کارگیری روش‌های بازداشت و شکنجه‌های ادعا شده به‌منظور سرکوب مخالفان رژیم شاه بوده است و این روش‌ها علیه شاکیان هم اعمال شده است.»

دادگاه همچنین اعلام کرد که شاکیان با جزئیات کافی ادعای خود مبنی بر «مسئولیت فرماندهی» ثابتی از طریق  اعمال «کنترل موثر» او بر شکنجه‌گران ادعایی، را مستدل  کرده‌اند. دادگاه به «ادعاهای دقیق درباره نقش گسترده و مقتدرانه خوانده [ثابتی] در ساواک و کمیته» اشاره کرد و استدلال‌های ثابتی مبنی بر ناکافی بودن ادعاهای شاکیان درباره «کنترل موثر» وی را «فاقد انسجام منطقی» دانست.

 مرور زمان

در این رای تاریخی، دادگاه با درخواست ثابتی برای رد پرونده در این مرحله به دلیل مرور زمان موافقت نکرد. دادگاه اعلام کرد که شکایت شاکیان «حاوی حقایق کافی است که می‌تواند تعلیق اصل مرور زمان را در این مورد به شکل منصفانه توجیه کند.»  در این رابطه، دادگاه به مواردی شامل تائید دختر خوانده [ثابتی] مبنی بر این‌که خانواده‌اش نقل مکان کرده، نام خود را تغییر داده و در خفا زندگی کرده‌اند» و همچنین فقدان هرگونه  «راهکار قضایی در ایران یا هر جای دیگر، در کنار تهدیدهای مرگبار از ایران و ایالات متحده»  اشاره می‌کند.

در اقدامی پراهمیت، دادگاه برای بررسی بیشتر این‌که آیا «شرایط فوق‌العاده» مانع از طرح زودتر دعوی از سوی شاکیان شده است یا خیر، دستور داده که پرونده وارد مرحله «کشف ادله» در رابطه با این موضوع شود. دادگاه جدول زمانی تعیین کرده است که طرفین باید تا ژانویه ۲۰۲۶ مدارک و استدلال‌های خود را به دادگاه ارائه دهند. «کشف ادله» مرحله‌ای پیش از محاکمه است که در آن طرفین دعوی اسناد و مدارک را از یکدیگر و اشخاص ثالث دریافت می‌کنند. این فرایند شامل رد و بدل کردن اسناد، اخذ شهادت‌های تحت سوگند از سوی طرفین و شاهدان، و تکمیل و ارائه پرسش‌نامه‌های کتبی (Interrogatories) است. در این پرونده، کشف ادله می‌تواند فرصتی برای شاکیان فراهم کند تا شواهد  مهمی درباره دهه‌ها زندگی مخفیانه ثابتی و تهدیدهایی که به خاطر دادخواهی پیش‌تر با آن روبه‌رو بوده یا همچنان هستند، ارائه دهند.

حق استفاده از نام مستعار

 در رای دوم و جداگانه‌ای که ۲۲ صفحه است  و آن هم سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۴ (۱۲ اوت ۲۰۲۵) صادر شد، دادگاه درخواست ثابتی برای محروم کردن شاکیان از حق ادامه روند با نام مستعار را رد کرد. دادگاه تائید کرد که «از زمان طرح این دعوی، شاکیان مدارک مهمی از تهدیدهای جدی علیه امنیت و سلامت خود، و همچنین تهدیدهای مشابه علیه وکلای‌شان ارائه کرده‌اند».

در این رای، تهدیدهای متعدد منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، از جمله از سوی  افرادی که با ثابتی در ارتباط هستند، نقل شده است. همچنین دادگاه یادآور شد که «وکیل شاکیان از سمت  فردی که اف‌بی‌آی اعلام کرده در ایران حضور دارد، تهدید به مرگ شده است».

دادگاه نتیجه گرفت که «شکی نیست که طرح این دعوی، سیلی از تهدیدهای جدی برای‌ خشونت و آسیب علیه شاکیان و وکلای آنها را برانگیخته است» و افزوده که «ارتباط ثابتی با برخی از همان افرادی که این تهدیدها را مطرح کرده‌اند، به‌شدت نگران‌کننده است. این عامل همچنان به شدت، و چه بسا به‌طور تعیین‌کننده، به نفع حفظ نام مستعار شاکیان سنگینی می‌کند».

یک سخنگوی ICJA گفت: «این یک لحظه تاریخی است. دادگاه مشروعیت ادعاهای شاکیان و حق جان‌به‌دربردگان برای دادخواهی، فارغ از تهدید و ارعاب علیه خود و خانواده‌هایشان را تائید کرده است. شاکیان این پرونده به دنبال منفعت سیاسی یا انتقام نیستند ــ آنها به دنبال حقیقت، پاسخگویی و شأن و کرامتی هستند که از به‌رسمیت‌شناخته‌شدن رنجشان از سوی یک دادگاه ناشی می‌شود.»

ICJA شجاعت و پایداری فوق‌العاده شاکیانی را که بار رنج خود را دهه‌ها در سکوت و با استقامت حمل کرده‌اند، می‌ستاید. این آرای قضایی نه تنها به جنایات گذشته، بلکه به واقعیت فوری شکنجه و بی‌عدالتی که امروز در ایران ادامه دارد و به الگوهای مداوم آزار و تهدید علیه دادخواهان اشاره دارد.

پیام دادگاه روشن است: مسئولان  نقض فاحش حقوق بشر نمی‌توانند از پاسخگویی بگریزند، فارغ از اینکه چند سال گذشته، چه‌ مناصب پرقدرتی داشته‌اند یا تا چه حد تلاش کرده‌اند فرار کنند. دادگاه همچنین روشن ساخته که تهدید و اقدامات تلافی‌جویانه و تلاش برای ساکت‌کردن قربانیان، نه‌تنها مانع عدالت نمی‌شوند بلکه بخشی از پرونده رسمی شده و بر تصمیم‌های دادگاه اثر می‌گذارد.

درباره پرونده

 پرویز ثابتی، مقام ارشد پلیس مخفی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ (ساواک)، با یک شکایت ۲۲۵ میلیون دلاری در دادگاه فدرال آمریکا مواجه است که از سوی سه زندانی سیاسی سابق، اکنون ساکن ایالات متحده، مطرح شده است. به عنوان رئیس اداره سوم ساواک، ثابتی متهم است که بر شکنجه نظام‌مند مخالفان رژیم شاه، از جمله  اعمال شوک الکتریکی، ضرب‌وشتم، آویزان‌کردن از مچ، محرومیت از خواب و گرفتن اعترافات اجباری،ـ نظارت و آن را نهادینه کرده است.

شاکیان مدعی‌اند که روش‌های او میراثی ماندگار بر جای گذاشت که بعدا در  جمهوری اسلامی نیز به کار گرفته شد. پس از دهه‌ها زندگی در خفا، ثابتی در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱ دوباره به‌طور علنی ظاهر شد و این نخستین فرصت واقعی برای جان‌به‌دربردگان جهت پیگیری عدالت را فراهم کرد.

این پرونده موجی از مواجهه با حقیقت در میان جامعه ایرانی درباره تروما و آسیب‌های ماندگار ناشی از شکنجه و ضرورت ایجاد مسیر عدالت و پاسخگویی برای همه جان‌به‌دربردگان را برانگیخته است. این روند در مقطع حساسی شکل گرفته که ایرانیان در حال مواجهه با امکان تغییر سیاسی و تصور آینده‌ای بر پایه احترام به حقوق بشر هستند،ــ آینده‌ای که در آن شکنجه و سرکوب دیگر بدون رسیدگی و مجازات باقی نمی‌ماند.

درباره ICJA

 «همگرایی ایرانیان برای عدالت و پاسخگویی» (ICJA) ائتلافی از جان‌به‌دربردگان، کنشگران و کارشناسان حقوقی است که متعهد به مستندسازی نقض حقوق بشر، پیگیری پاسخگوکردن ناقضان حقوق بشر و تقویت صدای آسیب‌دیدگان  است. کار ICJA بر این باور استوار است که حقیقت‌گویی و عدالت برای جلوگیری از جنایات آینده ضروری است.