ژن، ژیان، ئازادی
زن، زندگی، آزادی
به مناسبت چهارمین سالگرد انقلاب ژینا
هموطنان آزادیخواه،
رفقا و همراهان عزیز!
امروز، در آستانه چهارمین سالگرد انقلاب ژینا، در شهر کلن گرد هم آمدهایم تا روشن و استوار بگوییم:
ما فراموش نکردهایم!
ما تسلیم نشدهایم!
و مبارزه برای آزادی ادامه دارد!
چهار سال پیش، با قتل حکومتی ژینا امینی، دختر جوان کورد اهل سقز، جرقهای در کوردستان ایران زده شد؛ اما آنچه پس از آن رخ داد، فراتر از اعتراض به یک جنایت بود. خیابانهای ایران به خروش درآمدند و میلیونها انسان علیه استبداد، تبعیض و بیحقوقی به پا خاستند.
شعار «ژن، ژیان، ئازادی» که در قلب این خیزش قرار گرفت و از دل دههها مبارزه زنان کوردستان برای آزادی، برابری و کرامت انسانی برخاسته بود، پس از جانباختن ژینا از کوردستان فراتر رفت و با تجربه و مقاومت تاریخی زنان ایران و خشم انباشتهشده همه انسانهای بهستوهآمده از تبعیض و سلطه پیوند خورد و به زبان مشترک میلیونها انسان تبدیل شد.
این فراگیری از عمق و معنای خود شعار برمیخاست:
«ژن» یعنی رهایی از ساختارهای سلطه و تبعیض جنسیتی و بهرسمیتشناختن زن و مرد، و هر انسانی فارغ از جنسیت، بهعنوان موجودی آزاد و برابر؛
«ژیان» یعنی حق زیستن با کرامت و برخورداری برابر از فرصتهای زندگی؛ زیرا زندگی بیکرامت، تنها زندهماندن است، نه زیستن؛
و «ئازادی» یعنی حق و توان انسان برای اندیشیدن، انتخابکردن و حاکمبودن بر سرنوشت خویش، بیهیچ سلطه، اجبار و تبعیضی.
این سه در کنار یکدیگر، یک معنای واحد میسازند:
رهایی، کرامت و اختیار.
از همین رو، انقلاب ژینا فقط اعتراض به حجاب اجباری نبود؛ اعتراض به ساختارهایی بود که انسانها را به دلیل جنسیت، ملیت، دین، زبان، فرهنگ یا عقیده از حقوق برابر محروم میکنند. زن در این انقلاب نه در حاشیه، بلکه در قلب مبارزه برای رهایی جامعه قرار گرفت و نشان داد که آزادی زنان نه یک مطالبه فرعی، بلکه یکی از پایههای آزادی و دموکراسی در ایران است.
چهار سال بعد، پاسخ جمهوری اسلامی همچنان سرکوب، اعدام، زندان، شکنجه و بازداشت سازمانیافته است. از انقلاب ژینا تا اعتراضات دیماه و تا امروز، اینها حلقههای زنجیرهای واحد در تلاش جمهوری اسلامی برای حفظ حاکمیت استبدادی خود بودهاند.
جنگ نیز بر رنج و ویرانی مردم ایران افزوده است. ما خواهان پایان جنگ و خشونت و حفظ جان و امنیت مردم هستیم و همزمان نمیپذیریم جمهوری اسلامی از شرایط جنگی برای تشدید سرکوب استفاده کند. مردم ایران نه با جنگطلبی و سرکوب جمهوری اسلامی همراهاند و نه میپذیرند هیچ قدرت خارجی سرنوشت آنان را تعیین کند. آینده ایران باید به دست مردم ایران رقم بخورد.
اما سرکوب و جنگ نتوانستهاند اراده جامعه برای آزادی را درهم بشکنند. انقلاب ژینا از خیابانها فراتر رفته و امروز در مقاومت زنان، اعتراض کارگران و معلمان، دانشگاهها، زندانها و پایداری خانوادههای دادخواه زنده است.
ما اینجا نیستیم که فقط گذشته را به یاد آوریم؛ ما از آیندهای سخن میگوییم که برای ساختن آن مبارزه میکنیم.
ما از سوی همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران اعلام میکنیم:
جمهوری اسلامی باید سرنگون شود و ساختار سیاسی ایران دگرگون شود. ما برای استقرار جمهوری دموکراتیک، سکولار/لائیک و مبتنی بر حاکمیت مردم و رأی آزاد شهروندان مبارزه میکنیم؛ جمهوریای که در آن هیچ فرد، خاندان، نهاد نظامی یا مذهبی و هیچ ایدئولوژیای فراتر از قانون نباشد.
در ایران آینده، نیروهای مسلح و نهادهای امنیتی باید در خدمت مردم و تحت نظارت نهادهای مدنی و منتخب آنان باشند و هیچ نهاد نظامی یا امنیتی حق دخالت در حیات سیاسی و تعیین سرنوشت جامعه را نداشته باشد.
ایران آینده، خانه مشترک همه شهروندان آن خواهد بود؛ کشوری که در آن برابری حقوقی و سیاسی همه، فارغ از جنسیت، ملیت، دین، زبان، فرهنگ و عقیده، تضمین شود. زنان و مردان و افراد با هویتها و گرایشهای گوناگون از حقوق برابر برخوردار باشند.
همه مردمان و جوامع ایران باید از حق مشارکت برابر و مؤثر در تعیین سرنوشت سیاسی، اداره امور محلی و حفظ و گسترش زبان، فرهنگ و هویت خود برخوردار باشند و درباره چارچوبهای سیاسی و اداری آینده کشور، مردم در یک فرآیند دموکراتیک و آزاد تصمیم بگیرند.
آزادی بیان، عقیده، تشکل و فعالیت سیاسی باید تضمین شود و شکنجه و اعدام برای همیشه پایان یابد.
آزادی بدون عدالت اجتماعی و اقتصادی پایدار نخواهد بود. ایران آینده باید فرصت برابر برای کار، آموزش، بهداشت، رفاه و یک زندگی شایسته را برای همه شهروندان فراهم کند و حفاظت از آب، خاک و محیط زیست و حق نسلهای آینده برای برخورداری از سرزمینی سالم را به رسمیت بشناسد.
اما آینده بدون عدالت و دادخواهی ساخته نخواهد شد.
ما ژینا، نیکا، سارینا، حدیث و هزاران جانباخته دیگر را فراموش نخواهیم کرد و در کنار خانوادههای دادخواه خواهیم ایستاد؛ زیرا دادخواهی بخشی جداییناپذیر از مبارزه برای ساختن آیندهای است که در آن هیچ جنایتی بیپاسخ نماند و هیچکس از پاسخگویی در برابر قانون مصون نباشد.
ما خواهان عدالتیم، نه انتقام. عاملان جنایت باید پس از رسیدگی عادلانه، شفاف و مستقل قضایی، پاسخگوی اعمال خود باشند و هیچ شهروندی به دلیل عقیده، پیشینه، ملیت یا وابستگی خانوادگی نباید هدف مجازات جمعی قرار گیرد.
مبارزه مردم در داخل و تلاش ایرانیان خارج از کشور دو مسیر جدا از یکدیگر نیستند. ما در خارج وظیفه داریم صدای مبارزان داخل را به جهان برسانیم و دامنه همبستگی با مبارزه مردم ایران را گسترش دهیم.
از همینجا، از قلب اروپا، از دولتهای اروپایی، احزاب دموکرات و آزادیخواه، نهادهای مدنی و حقوقبشری و رسانههای آلمانی میخواهیم: سیاست مماشات با جمهوری اسلامی را کنار بگذارید؛ در برابر اعدام و سرکوب سکوت نکنید و صدای مردم ایران و جنبش زن، زندگی، آزادی باشید.
هموطنان!
ژینا تنها یک نام نیست؛ نماد زنی است که نمیخواهد تسلیم شود، نماد نسلی است که دیگر نمیخواهد با ترس زندگی کند و نماد جامعهای است که حق دارد آزاد، برابر و صاحب سرنوشت خویش باشد.
آنچه چهار سال پیش آغاز شد، پایان نیافته است.
ما امروز در کلن ایستادهایم تا بگوییم:
ما فراموش نکردهایم!
ما تسلیم نشدهایم!
ما از مبارزه دست نخواهیم کشید!
برای آزادی، برابری و عدالت!
برای جمهوری و دموکراسی!
و برای حق تعیین سرنوشت!
زنده باد همبستگی مردمان و ملیتهای ایران!
ژن، ژیان، ئازادی!
زن، زندگی، آزادی!
اسامی گروههای برگزارکننده و حامیان مراسم:
جریانات بزرگ و ائتلافهای فراگیر:
۱. همبستگی فراگیر برای آزادی و برابری در ایران
جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوریخواهان)
جنبش جمهوريخواهان دموکرات و لائيک ايران فدرال
حزب اتحاد بختیاری و لرستان
حزب تضامن دموکراتیک اھواز
حزب دمکرات کوردستان ايران
حزب سبزهای ايران
حزب مردم بلوچستان
سازمان اتحاد فدائيان خلق ايران
شورای آزادیخواهان سوسياليست
شورای همکاری ترکمن صحرا (شامل: خيزش ملى، سازمان فرهنگى و سياسى، و شوراى همبستگى)
کومهله زحمتکشان کوردستان
گروه ۲۵ شهریور
نهاد همبستگی جمهوریخواهان
۲. کنگره ملیتهای ایران فدرال
جبهه متحد بلوچستان – ایران (جمهوریخواهان)
جبهه مردم بلوچستان
شورای همبستگی ترکمنصحرا
حزب اتحاد بختیاری و لرستان
حزب تضامن دموکراتیک الاهواز (عربستان)
حزب دمکرات کردستان ایران
حزب کومه له کوردستان ایران
سازمان مردمی کُرمانج (کردهای خراسان)
حزب مردم بلوچستان
کانون سیاسی فرهنگی آذربایجان
حزب دموکرات آذربایجان
سازمان فرهنگی و سیاسی ترکمنصحرا
احزاب، گروهها، سازمانها و نهادهای مدنی:
۳. انجمن زنان ایرانی-آلمانی کلن
۴. تلاشگران راه آزادی هامبورگ
۵. حزب امید ایران
۶. حزب چپ ايران
۷. حزب حیات آزاد کردستان – پژاک
۸. حزب دمکرات ایران آزاد
۹. حزب دمکرات مسیحی ایران
۱۰. حزب کمونیست کارگری ایران
۱۱. حزب کومه له کوردستان ایران
۱۲. حقوق بشر بلوچستان
۱۳. سازمان حقوق بشری هانا
۱۴. سازمان خبات کردستان ایران
۱۵. شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۶. شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۱۷. شورای ایرانیان شهر کلن (هواداران مقاومت)
۱۸. شورای برگزاری آکسیونها در هلند
۱۹. کانون همکاری نهادهای جمهوریخواه ایران:
انجمن ایرانیان جمهوری خواه – تورنتو
انجمن پژوهشی و آموزشی دانا
جنبش جمهوریخواهان دموکرات و لائیک ایران
شبکه همگرائی جمهوری خواهان سکولار دموکرات ایران
نهاد همگرایی جمهوریخواهان ایران – استکهلم
۲۰. کنشگران حقوق بشر ایران
۲۱. هانای روژلات
حامیان:
۲۲. اتحادیه زنان حزب دموکرات کوردستان ایران
۲۳. اتحادیەی جوانان دموکرات شرق کوردستان
۲۴. اتحادیەی دانشجویان دمکرات کوردستان
۲۵. آسوی زن کورد _ انجمن زنان کومەلە
۲۶. انجمن برای دموکراسی و جمهوریخواهان اتریش
۲۷. انجمن زندانیان سیاسی کردستان ایران
۲۸. ائتلاف احزاب سیاسی کوردستان ایران
۲۹. جامعه زنان آزاد شرق کوردستان – کژار
۳۰. جمعیت کردهای مقیم فرانسه
۳۱. ڕێکخراوی لاوانی پێشڕەو ـ سازمان جوانان پیشرو
۳۲. زنان دیاسپورا شاخه کوردستان ایران
۳۳. سازمان جوانان کوردستان ایران
۳۴. سازمان زنان رۆژهەلات
۳۵. کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی
۳۶. مجمع همکاری زاگرس
۳۷. همبستگی جمهوریخواهان و دموکراسیخواهان ایرانی در بلژیک
همبستگی برای جمهوری و دموکراسی در ایران
کلن، ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶
سی و هشت سال پس از تابستان خونین ۱۳۶۷، حقیقت آن فاجعه بزرگ همچنان بر
وجدان جمعی جامعه ایران و جهان سنگینی میکند. در تابستان ۶۷ حاکمیت در جنایتی سازمانیافته
و ناگهانی، هزاران زندانی سیاسی را که پیشتر محاکمه شده و در حال تحمل دوران حبس خود
بودند، بر اساس فتوای شوم روح الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران و طی محاکماتی
چنددقیقهای به دار آویخت و پیکرشان را در گورهای جمعی و بینامونشان همچون خاوران
به خاک سپرد. آن جنایت علیه بشریت، یورشی بود برای پاکسازی فیزیکی جامعه از آگاهی،
نقد و دگراندیشی.
امروز، خط مستقیم آن جنایت و ساختار سرکوب با همان الگوی فکری،
ماشین اعدام و کشتار را در ابعادی بیسابقهتر به حرکت درآورده است. تاریخ سه دهه اخیر
ایران، گواهی بر تداوم این ماشین سرکوب در خیزشهای مردمی است، از سرکوب خونین اعتراضات
دیماه ۹۶ و کشتار خیابانی آبان
۹۸ با صدها کشته، تا جنبش
انقلابی و سراسری "زن، زندگی، آزادی" پس از قتل ژینا امینی، و سرکوب شدید
اعتراضات دیماه ۱۴۰۴. افزایش هر روزه احکام
سلب حق زندگی، هدف قرار دادن معترضان، فعالان مدنی، ملتهای ساکن ایران، جوامع مذهبی
غیرشیعه و قربانیان ساختار اقتصادی، بازتولید همان سیاست اداره جامعه از طریق وحشت
است. همان شیوههای سرکوب تابستان ۶۷ تکیه بر اعترافات اجباری زیر شکنجه، دادگاههای فرمایشی و سلب
کامل حق دفاع مستقل، امروز دادگاههای انقلاب را به اتاقهای صدور مرگ بدل کرده است.
این احکام شتابان اعدامها، پاسخ سرکوبگرانه حاکمیت به جنبشهای اجتماعی و ناآرامیهایی
است که ارکان مشروعیت آن را هدف قرار دادهاند.
در برابر این استمرار خونین، مفهوم دادخواهی دیگر یک یادآوری
تاریخی نیست، دادخواهی سنگری زنده، پویا و سیاسی است که حال و آینده جامعه ایران را
به حق زندگی پیوند میزند. جنایت سال ۶۷ و موج اعدامها و کشتار معترضان در سالهای
اخیر، دو روی یک سکهاند. عدم تعقیب کیفری و مصونیت عاملان جنایات گذشته، این جسارت
را به آمران امروز داده است تا با همان شتاب در کشتار، جان شهروندان را بستانند. دادخواهی،
اهرم درهمشکستن این چرخه خشونت است.
ما امضاکنندگان این بیانیه تأکید میکنیم که دادخواهی واقعی زمانی
محقق میشود که آمران و عاملان جنایات تابستان ۱۳۶۷ و نیز عاملان سرکوب و موج کنونی اعدامها،
در دادگاههای صلاحیتدار بینالمللی و با رعایت موازین دادرسی عادلانه، پاسخگو شده
و به مسئولیت کیفری خود برسند. هیچ مصلحت سیاسی، معاهده اقتصادی یا ملاحظه دیپلماتیک
نباید بر اصل لزوم تعقیب کیفری مرتکبان جنایت علیه بشریت سایه اندازد. تحقق عدالت تنها
با آشکار شدن تمام حقیقت، تعیین محل دقیق گورهای جمعی، پایان دادن به آزار خانوادههای
دادخواه و دادگاهی شدن جنایتکاران میسر خواهد شد.
ما از جامعه بینالمللی، شورای حقوق بشر سازمان ملل و تمامی وجدانهای
بیدار میخواهیم که از چارچوب بیانیههای تشریفاتی خارج شده و با استفاده از ابزارهای
حقوقی بینالمللی، فرآیند شناسایی و پیگرد قضایی مسئولان این جنایات و اعدامها را
آغاز کنند. سکوت در برابر این حجم جنایت و بی عدالتی، شانه خالی کردن از مسئولیتهای
جهانی حقوق بشری است.
دادخواهی تا روزی که تمامی آمران و عاملان در برابر دادگاههای
عادلانه پاسخگو و مجازات نشوند، خاموش نخواهد شد. یاد جانباختگان راه آزادی جاودانه
است!
خاوران زنده است
دادخواهی
نه به اعدام
زن زندگی آزادی
ژن ژیان ئازادی
زندانی سیاسی آزاد باید گردد
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
آگوست ۲۰۲۶ برابر با مرداد ۱۴۰۵
*این بیانیه ترجمه و به مراجع بینالمللی حقوق بشری فرستاده خواهد
شد.
امضاکنندگان:
۱. اتحاد چپ زنان
۲.
انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۳.
انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱
۴.
انجمن فرهنگی ایران و سوئیس - ژنو
۵.
انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۶.
انجمن زنان پرتو
۷.
انجمن زنان مونترال
۸.
بنیاد اسماعیل خویی
۹.
جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۱۰.
حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۱.
حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۲.
زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۳.
شبکه همگرایی جمهوریخواهان سکولار دموکرات ایران
۱۴.
شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۵.
صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۶.
فدراسیون اروپرس
۱۷.
کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۱۸.
کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۱۹.
کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۲۰.
کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۱.
کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۲.
مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۳.
مادران صلح مونترال
۲۴.
نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۵.
همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۲۶.
همکاری کلکتیو – کلن
با حمایت:
۲۷.
حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
حق زندگی، صلح و کرامت انسانی سلبناشدنی است، کشتار، جنگ و اعدام در سایه استبداد محکوم است
امروز جامعه ایران در میان ماشین اعدام حکومت اسلامی در داخل و سایهی شوم ویرانگری جنگ در مرزهای کشور قرار گرفته است. با جرأت میتوان گفت، این وضعیت اسفبار، حاصل مستقیم ساختار و عملکرد رژیمی است که سالهاست بقای خود را در تولید بحران، گسترش خفقان و نادیده گرفتن ابتداییترین حقوق شهروندان میبیند. برای ما، دفاع از حقوق بشر یک امر تفکیکناپذیر است، نمیتوان مدعی دفاع از جان انسانها بود اما در برابر طنابهای دار در زندانها یا بمبهایی که بر سر شهرها فرود میآیند، سکوت کرد.
در حالی که کشور با بحرانهای عمیق روبروست، حکومت از مجازات مرگ به عنوان ابزاری برای تزریق ترس و فلج کردن جامعه استفاده میکند. اعتصاب غذا و تحصن شجاعانه زندانیان در بندهای مختلف، از جمله مقاومت اخیر در زندان قزلحصار علیه احکام اعدام نشان میدهد که اراده برای توقف این چرخه خشونت بار در جامعه وجود دارد.
بر اساس گزارشهای رسیده از منابع حقوق بشری، ۱۲ تن از زندانیان سیاسی در اصفهان که در جریان اعتراضات دیماه بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند، جهت اجرای حکم به سلولهای انفرادی منتقل شدهاند. نگرانیها در میان فعالان مدنی و خانوادههای این زندانیان نسبت به خطر قریبالوقوع اجرای این احکام به شدت افزایش یافته است.
آمار تکاندهنده هزاران اعدام در سالهای اخیر، یک فاجعه وحشتناک است. ما خواستار توقف فوری و بدون قید و شرط تمامی احکام اعدام (اعم از سیاسی، عقیدتی و جرایم عمومی)، برچیده شدن این مجازات غیرانسانی و همچنین آزادی بیقید و شرط همه زندانیان سیاسی، مدنی، صنفی و دانشجویی هستیم.
از سوی دیگر، جنگ و درگیریهای نظامی، چه حاصل سیاستهای ماجراجویانه حکومت باشد و چه در پی تهاجم نیروهای خارجی، بزرگترین ناقض حق زندگی و امنیت شهروندان است. نابودی شریانهای حیاتی، فروپاشی اقتصادی و آوارگی، تنها دستاورد جنگ برای مردم عادی است. ما قاطعانه با هرگونه تهاجم نظامی، مداخله خارجی و رویکردهای جنگطلبانه مخالفت میکنیم. تغییر قدرت سیاسی در ایران وظیفه و حق انحصاری خود مردم ایران، جامعه مدنی بیدار، جنبشهای کارگری، صنفی، دانشجویی و جنبش پیشرو زنان است و هیچ قدرت خارجی حق ندارد به نام ملت ایران دست به مواجهه نظامی بزند. مخالفت با ویرانی زیرساختها و مداخله نظامی یکی دیگر از وظایف ماست.
ما بر این باوریم که “نه به جمهوری اسلامی”، “نه به اعدام” و “نه به جنگ”، اضلاع مثلثی هستند که مرز میان اقتدارگرایی و آزادی را مشخص میکنند. در همین راستا، ما حملات اخیر حکومت اسلامی به مقرهای احزاب سیاسی کردستان ایران در اقلیم کردستان عراق را که به جانباختن تعدادی از اعضای حزب کومله و فعالان سیاسی انجامید، بهشدت محکوم میکنیم. ما ضمن تسلیت به خانوادههای عزیز داغدیده و مردم کردستان، تأکید میکنیم که این جنایات خونین، اراده آزادیخواهان را در مسیر همبستگی، روزبهروز استوارتر خواهد کرد.
ما امضاکنندگان این بیانیه، از تمامی فعالان حقوق بشر، تشکلهای مدنی، جنبشهای زنان و دانشجویان، نهادهای کارگری، احزاب و نیروهای آزادیخواه درخواست می کنیم برای یک همبستگی فراگیر و بینالمللی به ما بپیوندند، تا صدای دادخواهی، حقطلبی و ایستادگی جامعه مدنی ایران را در پهنه جهان رساتر کنیم. ما باور داریم که آینده ایران باید به دست آگاه و توانای شهروندانش و بر بنیانی استوار از صلح، عدالت، تکثرگرایی و احترام مطلق به کرامت و حقوق بنیادین انسانی بنا شود.
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶
نه به اعدام
نه به جنگ
نه به جمهوری اسلامی
زن زندگی آزادی
ژن ژیان ئازادی
امضاکنندگان:
۱ – انجمن زنان پرتو
۲ – انجمن زنان مونترال
۳ – انجمن « ندا ایران »
۴ – اتحاد چپ زنان
۵ – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ
۶ – انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷ – انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱
۸ – بنیاد اسماعیل خویی
۹ – جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۱۰- جبهه آزادی و نجات ایران
۱۱- حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ
۱۲- حامیان مادران پارک لاله – فرزنو
۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴- شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۵- شبکه همگرایی جمهوریخواهان سوسیال دموکرات ایران
۱۶- شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۷- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۸- فدراسیون اروپرس
۱۹- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۲۰- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس
۲۱- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو
۲۲- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۳- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۴- مادران پارک لاله – آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۵- مادران صلح مونترال
۲۶- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۷- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو – کالیفرنیا
۲۸-همبستگی جمهوریخواهان و دموکراسی خواهان ایرانی در بلژیک
۲۹- همکاری کلکتیو – کلن
با حمایت:
۳۰- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
