ما، امضاکنندگان این بیانیه، در این برهه حساس و سرنوشتساز که میهنمان میان سرکوب لجامگسیخته داخلی و جنگافروزیهای منطقهای قرار گرفته است، اعلام میداریم که سکوت در برابر جنایات سازمانیافته حاکمیت را به هیچ وجه جایز نمیدانیم. روزی نیست که اخبار اعدامهای تازه و دستگیری فعالان مدنی و آزادیخواه به گوش نرسد. اعدام، قتل عمد حکومتی است که هدف آن نه اجرای عدالت، بلکه ابزارسازی برای ایجاد رعب و وحشت عمومی و عقب راندن جامعه از مطالبات بنیادین و برحقش میباشد.
ما با صدای رسا، ضمن مخالفت قاطع با مجازات اعدام، خواستار توقف فوری و بدون قید و شرط تمامی این احکام، بهویژه در مورد زندانیان سیاسی و عقیدتی هستیم. حکومت اسلامی با توسل به اتهامات واهی نظیر جاسوسی و اتکا به اعترافات اجباری تحت شکنجه، به ماشین کشتار خود سرعت بخشیده تا بقای خود را تضمین کند. همزمان، ما خواستار آزادی فوری تمامی کسانی هستیم که صرفاً به دلیل دفاع از حق آزادی بیان و عدالتطلبی در زندانها به سر میبرند. نهادهای امنیتی و قضایی مکلفاند در قبال وضعیت سلامت، محل نگهداری و سرنوشت فعالانی که بازداشت شدهاند، پاسخگویی شفاف داشته باشند.
واقعیت ملموس امروز ایران، حاکمیت بلامنازع سپاه پاسداران بر تمامی ارکان کشور است که منجر به برقراری یک حکومت نظامی تمامعیار شده است. فضای جامعه بهشدت امنیتی شده و خفقان موجود، حتی از دوران پیش از تنشهای نظامی نیز فراتر رفته است.
در حوزه سیاست خارجی، ما قاطعانه بر موضع صلحطلبانه "نه به جنگ" تأکید میورزیم. سیاستهای ماجراجویانه جمهوری اسلامی و بهرهبرداری از گروههای نیابتی، ایران را به ورطه یک رویارویی ویرانگر کشانده است. هرگونه درگیری نظامی، علاوه بر نابودی زیرساختهای ملی، دستاویزی برای استبداد جهت انسداد هرچه بیشتر فضای مدنی خواهد بود. ما همچنین و دوباره، بمباران زیرساختها، بیمارستانها، مدارس و کشتار مردم غیرنظامی و کودکان را از طرف امریکا و اسرائیل قویاً محکوم میکنیم. در حال حاضر، مردم ایران به دلیل تبعات این تنشزاییها، با بحرانهای معیشتی خردکننده، فقر مطلق و گرانی افسارگسیخته روبرو هستند؛ از این رو، ما خواستار پایان دادن فوری به این رویههای جنگافروزانه هستیم.
در نهایت، ما منشأ این بحرانها را در ماهیت ساختاری نظام حاکم میبینیم و یکصدا اعلام میکنیم: «نه به جمهوری اسلامی». این ساختار استبدادی با اولویت دادن به بقای ایدئولوژیک خود بر منافع مردم، مشروعیتی ندارد و باید برود. ما از جامعه جهانی و نهادهای حقوق بشری میخواهیم که در کنار مردم ایران بایستند و با اعمال فشارهای هدفمند بر این رژیم، مانع از تداوم اعدامها و فجایع جنگی شوند. راه نجات ما، گذار آگاهانه به دست مردم ایران برای برپایی یک حکومت دموکراتیک، سکولار و مبتنی بر اعلامیه جهانی حقوق بشر است.
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
آپریل ۲۰۲۶
امضاکنندگان:
۱ - انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۲ - انجمن زنان پرتو
۳ - انجمن زنان مونترال
۴ - اتحاد چپ زنان
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷ - بنیاد اسماعیل خویی
۸ - جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۹ - جمهوری خواهان جنوب کالیفرنیا
۱۰- حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۲- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۳- شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۴- شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۵- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۶- فدراسیون اروپرس
۱۷- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۱۸- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۱۹- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۲۰- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۱- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۲- مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۳- مادران صلح مونترال
۲۴- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۵- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۲۶- همکاری کلکتیو - کلن
با حمایت:
۲۷- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)
0 نظر