حق زندگی، صلح و کرامت انسانی سلب‌ناشدنی است، کشتار، جنگ و اعدام در سایه استبداد محکوم است

امروز جامعه ایران در میان ماشین اعدام حکومت اسلامی در داخل و سایه‌ی شوم ویرانگری جنگ در مرزهای کشور قرار گرفته است. با جرأت می‌توان گفت، این وضعیت اسفبار، حاصل مستقیم ساختار و عملکرد رژیمی است که سالهاست بقای خود را در تولید بحران، گسترش خفقان و نادیده گرفتن ابتدایی‌ترین حقوق شهروندان می‌بیند. برای ما، دفاع از حقوق بشر یک امر تفکیک‌ناپذیر است، نمی‌توان مدعی دفاع از جان انسان‌ها بود اما در برابر طناب‌های دار در زندان‌ها یا بمب‌هایی که بر سر شهرها فرود می‌آیند، سکوت کرد.

در حالی که کشور با بحران‌های عمیق روبروست، حکومت از مجازات مرگ به عنوان ابزاری برای تزریق ترس و فلج کردن جامعه استفاده می‌کند. اعتصاب غذا و تحصن شجاعانه زندانیان در بندهای مختلف، از جمله مقاومت اخیر در زندان قزلحصار علیه احکام اعدام نشان می‌دهد که اراده برای توقف این چرخه خشونت بار در جامعه وجود دارد.

بر اساس گزارش‌های رسیده از منابع حقوق بشری، ۱۲ تن از زندانیان سیاسی در اصفهان که در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند، جهت اجرای حکم به سلول‌های انفرادی منتقل شده‌اند. نگرانی‌ها در میان فعالان مدنی و خانواده‌های این زندانیان نسبت به خطر قریب‌الوقوع اجرای این احکام به شدت افزایش یافته است.

 آمار تکان‌دهنده هزاران اعدام در سال‌های اخیر، یک فاجعه وحشتناک است. ما خواستار توقف فوری و بدون قید و شرط تمامی احکام اعدام (اعم از سیاسی، عقیدتی و جرایم عمومی)، برچیده شدن این مجازات غیرانسانی و همچنین آزادی بی‌قید و شرط همه زندانیان سیاسی، مدنی، صنفی و دانشجویی هستیم.

از سوی دیگر، جنگ و درگیری‌های نظامی، چه حاصل سیاست‌های ماجراجویانه حکومت باشد و چه در پی تهاجم نیروهای خارجی، بزرگ‌ترین ناقض حق زندگی و امنیت شهروندان است. نابودی شریان‌های حیاتی، فروپاشی اقتصادی و آوارگی، تنها دستاورد جنگ برای مردم عادی است. ما قاطعانه با هرگونه تهاجم نظامی، مداخله خارجی و رویکردهای جنگ‌طلبانه مخالفت می‌کنیم. تغییر قدرت سیاسی در ایران وظیفه و حق انحصاری خود مردم ایران، جامعه مدنی بیدار، جنبش‌های کارگری، صنفی، دانشجویی و جنبش پیشرو زنان است و هیچ قدرت خارجی حق ندارد به نام ملت ایران دست به مواجهه نظامی بزند. مخالفت با ویرانی زیرساخت‌ها و مداخله نظامی یکی دیگر از وظایف ماست.

ما بر این باوریم که “نه به جمهوری اسلامی”، “نه به اعدام” و “نه به جنگ”، اضلاع مثلثی هستند که مرز میان اقتدارگرایی و آزادی را مشخص می‌کنند. در همین راستا، ما حملات اخیر حکومت اسلامی به مقرهای احزاب سیاسی کردستان ایران در اقلیم کردستان عراق را که به جان‌باختن تعدادی از اعضای حزب کومله و فعالان سیاسی انجامید، به‌شدت محکوم می‌کنیم. ما ضمن تسلیت به خانواده‌های عزیز داغدیده و مردم کردستان، تأکید می‌کنیم که این جنایات خونین، اراده آزادی‌خواهان را در مسیر همبستگی، روزبه‌روز استوارتر خواهد کرد. 

ما امضاکنندگان این بیانیه، از تمامی فعالان حقوق بشر، تشکل‌های مدنی، جنبش‌های زنان و دانشجویان، نهادهای کارگری، احزاب و نیروهای آزادی‌خواه درخواست می کنیم برای یک همبستگی فراگیر و بین‌المللی به ما بپیوندند، تا صدای دادخواهی، حق‌طلبی و ایستادگی جامعه مدنی ایران را در پهنه جهان رساتر کنیم. ما باور داریم که آینده ایران باید به دست آگاه و توانای شهروندانش و بر بنیانی استوار از صلح، عدالت، تکثرگرایی و احترام مطلق به کرامت و حقوق بنیادین انسانی بنا شود.

شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران 

۲۰ ژوئیه ۲۰۲۶ 

نه به اعدام 

نه به جنگ 

نه به جمهوری اسلامی 

زن زندگی آزادی 

ژن ژیان ئازادی 

امضاکنندگان:

۱ – انجمن زنان پرتو

۲ – انجمن زنان مونترال

۳ – انجمن « ندا ایران »

۴ – اتحاد چپ زنان

۵ – انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران – هامبورگ

۶ – انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو

۷ – انجمن حقوق بشر در قرن ۲۱

۸ – بنیاد اسماعیل خویی

۹ – جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران 

۱۰- جبهه آزادی و نجات ایران  

۱۱- حامیان مادران پارک لاله – هامبورگ

۱۲- حامیان مادران پارک لاله – فرزنو

۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار

۱۴- شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک

۱۵- شبکه همگرایی جمهوری‌خواهان سوسیال دموکرات ایران 

۱۶- شورای آزادیخواهان سوسیالیست

۱۷- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران

۱۸- فدراسیون اروپرس

۱۹- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو

۲۰- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی – پاریس

۲۱- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران – شیکاگو

۲۲- کمپین توقف قتل های ناموسی

۲۳- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران

۲۴- مادران پارک لاله – آلمان (دورتموند تا کلن)

۲۵- مادران صلح مونترال

۲۶- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»

۲۷- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو – کالیفرنیا

۲۸-همبستگی جمهوری‌خواهان و دموکراسی‌ خواهان ایرانی در بلژیک

۲۹- همکاری کلکتیو – کلن

با حمایت:

۳۰- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)